– Benim adım Ali Kırç. Unutmayın Kırç, arada “r” var. Soyadımı yanlış söyleyen veya dalga geçen olursa yakarım.

Komutan ara sıra askerlere kendi soyadını sorar. En sonunda sıra Temel’e gelir.

– Temel söyle bakalım benim adım ne?

Temel düşünür ama bi türlü hatırlayamaz. O sırada arkadaşı kopya verir:

– Temel unutma arada “r” var.

– Haa hatırladım komutanım. Ali G-*rt!

Kral ve Donan Asker Hikayesi

“Beni Vaadiniz Öldürdü”

Rivayet odur ki; Kral, dondurucu bir kış günü gecenin soğuğunda nöbet tutan bir muhafıza sordu:
-“Üşüyor musun muhafız?”
-“Ben soğuğa alışkınım kralım” dedi muhafız.
-“Olsun, ben yine de sana sıcak elbise getirmelerini emredeceğim” dedi ve gitti. Lakin emir vermeyi unuttu.
Ertesi gün nöbet yerinde muhafızın soğuktan donmuş cesedini buldular. Muhafız nöbet yerinde bulunan duvara bir yazı yazmıştı.
“Kralım ben soğuğa alışıktım, beni soğuk değil, sizin sıcak elbise vaadiniz öldürdü”

Türlü vaatlerle, insanları bekleterek bir umuda bağlayarak kesinlikle imtihan etmeyin. Çünkü insan, bekletildikçe değişir. Beklettiğiniz kişi hakkınızda telafisi imkansız olumsuz düşüncelere girer.

Önce umudu öldürürsünüz.

Ardından sevgi, saygı, güven ölür…Dostluk ölür, muhabbet ölür!