“Çoban Sülü”den Başbakanlığa: Bir Saygı ve Liderlik Dersi

İnönü’nün Heybeti Karşısında Genç Bir Başbakan
Süleyman Demirel, siyaset sahnesine adım attığı o ilk yılları büyük bir tevazuyla şöyle anlatırdı:

“Henüz 39 yaşımda Başbakanlık koltuğuna oturduğumda, karşımda ana muhalefet lideri olarak koca bir çınar, İsmet İnönü vardı. Hiç mübalağa etmiyorum; onunla mülakat yapmaya giderken heyecandan dizlerimin bağı çözülürdü. Ben özünde İslamköy’ün ‘Çoban Sülü’süydüm; o ise Garp Cephesi’nin muzaffer kumandanı, Cumhuriyet’in kurucu kadrosundaki ‘İkinci Adam’dı…”

Meclis Merdivenleri ve Unutulmaz Rövanş
Siyasi tarihimize altın harflerle kazınan o meşhur anekdot ise şöyledir:
Sandıktan %50 gibi devasa bir halk desteğiyle çıkan Demirel, Meclis koridorlarında İsmet İnönü ile karşılaşır. İnönü, genç halefini ölçmek istercesine beklenmedik bir soru sorar:
— “Söyle bakalım Süleyman, bu Meclis’in kaç basamağı var, biliyor musun?”

Demirel, hazırlıksız yakalandığı bu soru karşısında “Bilmiyorum efendim” diyerek boynunu büker ancak bu durumu içten içe bir gurur meselesi yapar. Günlerce uğraşır ve sonunda cevabı bulur. Bir sonraki karşılaşmalarında büyük bir özgüvenle İnönü’nün yanına gidip kulağına fısıldar:
— “Efendim, Meclis’in tam 220 basamağı var!”

İnönü, istifini hiç bozmadan sorar:
— “Kime saydırdın o merdivenleri?”
Demirel göğsünü gererek, “Bizzat kendim saydım efendim!” yanıtını verir.

İşte tam o an, “Paşa”nın siyaset tarihine geçecek olan o meşhur liderlik dersi gelir:

“Bak Süleyman; lider dediğin adam vaktini büyük işlere, memleket meselelerine ayırır. Küçük ve basit detaylarla bizzat uğraşmaz. Bak mesela, ben Meclis’in kaç merdiveni olduğunu bilmiyordum; ama sana saydırdım…”

Bu Hikâyeden Çıkarılacak Ders:

Bu anı, sadece iki siyasi rakibin çekişmesini değil; aynı zamanda stratejik deha ile çalışkanlığın harmanlandığı, Türk siyasetinin o eski, zarif ve düşündüren iklimini yansıtıyor.